Terug naar het verleden – Deel 52

Viviane Freitas

  • 6
  • sep
  • 2016

Terug naar het verleden – Deel 52

  • 6
  • sep
  • 2016

Wat zal ik zeggen over Spanje?

Het was het eerste land waar mijn man verantwoordelijk voor was. En het was het waard om zo veel dingen te leren.

Ik houd ervan om bij de plaatsen waar ik heen ga alles te bekijken, om me zo goed mogelijk te ordenen.
Want ik geloof, persoonlijk, niet in de ontwikkeling van een plek zonder me bewust te zijn van alles wat er bestaat. Beetje bij beetje, haalde ik dingen weg die oud waren en niet meer werden gebruikt, tegelijkertijd maakte ik schoon voor zover dat mogelijk was.

Ik werd het zat om mijn man geïrriteerd te zien wanneer ik alles tot in de details schoonmaakte, de grond en de andere dingen. Ik merkte dat hij er niet van hield, dus het bemoedigde me wanneer hij niet aanwezig was, om zo alles op de beste manier te doen, voordat hij het zag en zich aan mij zou ergeren.

Naar mate ik de dingen deed, wilden de pastor’s vrouwen ook hetzelfde doen.
Weet u dat wanneer u betrokken bent bij het werk, en u doet het met plezier, dat de anderen hetzelfde zullen willen doen. En zo, geleidelijk, zonder het te beseffen, deden de andere vrouwen hetzelfde in hun kerken.

Voor mij maakt het niet uit wat voor werk het is, ik zal het op de beste manier doen, met blijdschap. En ik doe het niet om aan iemand te laten zien, ik doen het omdat ik er echt van hou om de dingen geordend en schoon te houden. Wanneer ik het zo doe, wordt mijn leven praktischer. En ik hou van praktisch, het helpt heel veel in het Werk van God, want we weten niet eens hoelang wij ergens zullen blijven. De organisatie is van belang en helpt ons ook wanneer het onverwachte in ons leven komt.

En alles wat er gaande was zou me in de toekomst helpen. Als u de blog blijft volgen, zult u zien dat de details, en alles wat we meemaken, ons in de toekomst zal helpen.

Om in een kerk buiten Brazilië te zijn is een les, want u heeft niemand om op te rekenen, de kerken in die plaatsen zijn klein. Er zijn niet veel mensen die beschikbaar zijn om te helpen. Dus dan hebben wij de kans om deel uit te kunnen maken van de meest eenvoudige dingen.

Zodat u kunt begrijpen hoe belangrijk het is om deel uit te maken van de meest eenvoudige dingen, ga ik u iets vertellen dat er in de tijd van Maria is gebeurd, toen zij zwanger was van de Here Jezus, en de engel tot Jozef kwam. Zie wat hij tegen Jozef zei:

“En alzo hij deze dingen in den zin had, ziet, de engel des Heere verscheen hem in den droom, zeggende: Jozef, gij zone Davids! wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; want hetgeen in haar ontvangen is, dat is uit den Heiligen Geest; En zij zal een Zoon baren, en gij zult Zijn naam heten JEZUS; want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. En dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden, het geen van den Heere gesproken is, door den profeet, zeggende: Ziet, de maagd zal zwanger worden, en een Zoon baren, en gij zult Zijn naam heten Emmanuel; hetwelk is, overgezet zijnde, God met ons” (Matteüs 1: 20-23).

God, in Zijn grootheid, liet Zijn eigen Zoon komen. Hij zei niet alleen tegen ons om de dingen van daar boven te doen, maar Hij heeft zelf aan alles en het hele proces deelgenomen. Is dat niet mooi?

Er staat geschreven dat Zijn naam EMMANUEL is, vertaald: God met ons.

Het is gewoonweg mooi, de eenvoudige dingen die God voor ons allen heeft gedaan. En wanneer wij iets eenvoudigs doen, is het geen belediging, maar het moet plezierig zijn. Dienen is een investering in mijn eigen persoon; zo zie ik het. Ik moet dienen om te leren alle egoïsme uit te bannen.

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*