Terug naar het Verleden – Deel 66

Viviane Freitas

  • 28
  • dec
  • 2016

Terug naar het Verleden – Deel 66

  • 28
  • dec
  • 2016

Ik heb sinds een paar jaar geleden geleerd dat het Altaar het geheim was om stabiliteit in mijn geestelijk leven te hebben. Maar het onverwachte gebeurde altijd, en liet ik me door de bezigheden (de taken) meeslepen.

Maar ik keerde altijd terug naar het begin van het geheim van het geloof. En dat bracht altijd goede resultaten voor mijn geloof, en zelfs voor mijn gemeenschap met God. Ik leerde niet door daarover te horen, maar door het in praktijk te zetten. Het in praktijk zetten, of beter nog, het bewustzijn van de behoefte in mij, maakte dat ik het goede resultaat kon oogsten.

Daarom probeerde ik altijd dit bewustzijn over te brengen op alle vrouwen van pastors die samen met mij werkte.
Maar het begon, om precies te zijn, in Engeland. In het begin deed ik het alleen. Daarna, met de tijd, vroeg ik de vrouwen van pastors die in de hoofdkerk of in de dichtstbijzijnde kerken waren, of zij, als zij het wilden, konden komen. Wij zouden het vroeg in de ochtend doen.
Ik geloof dat wij om 6 uur ’s ochtends begonnen de bijbel te lezen op het Altaar van de kerk, van maandag tot en met vrijdag. Wij hebben op die dagen geweldige dingen geleerd. Maar het leek net of hetgeen dat door mij opgemerkt werd, verre was van de uitvoering, want de dorst die ik had, bestond niet per se in de anderen. Vooral toen zij begrepen dat het niet verplicht was en dat het niet was om mij te behagen of om een religieus ritueel na te komen.
Hoe dan ook, de omstandigheden stopten me niet.
Ik bleef doorgaan en bracht dat wonder in mijn binnenste. Ik sprak op een manier dat hun aandacht trok. En zo begon ik één van hen te zien uitblinken.

Een vrouw van pastor die geen Portugees sprak, maar het zo graag wilde dat zij geen één dag miste.
Zij was elke dag aanwezig en zij was een van de eersten die arriveerde. Met de tijd, zag ik dat er iets in haar binnenste gebeurde. Ik heb nooit met haar gesproken, maar ik observeerde haar van een afstand.

Ik heb er altijd van gehouden om de gelegenheid te hebben om dichter bij God te komen, om Zijn Woord te horen en zichtbaar te doen worden in het leven van de mensen en voornamelijk in mijn leven.
Maar ik zag deze interesse in de mensen, om dichterbij Hem te komen, niet altijd. Ik merkte dat velen zich bewust waren van het Woord van God, ze deden de dingen automatisch, maar er was weinig interesse om dichter bij God te komen.

Ik heb in Engeland vaak van zulke momenten gehad waarop wij de bijbel lazen en mijn lichaam voortdurend aan het vechten was met de tijd en met de fysieke vermoeidheid. Maar het was en is, tot op de dag van vandaag, een behoefte van mij.

En in de gelegenheid waar ik mijn maximum op het Altaar aan het geven was, ontving ik een e-mail van mijn vader, met een boodschap die mij tot op de dag van vandaag aanspreekt. Het ging over het Intelligente Geloof. Ik heb het bewaard als een schat, want het heeft me laten inzien wat het geloof werkelijk was. Mijn vader sprak op een manier die diep tot mij doorgedrongen is. Ik zal het hier plaatsen:

‘’ 3.1. Het Intelligente Geloof.

Het intelligente geloof heeft niet alleen te maken met het mediteren en het praktiseren van het Woord van God, maar het vereist ook antwoorden en de vervulling van Zijn beloftes. Het is gerelateerd aan de redenering en de capaciteit om te beoordelen, evalueren, overpeinzen; kortom, het doel van het eigen geloof te controleren.

Het meest interessante in dit soort zekerheid is de acceptatie van het idee dat goed en kwaad dezelfde oorsprong hebben te weigeren. Hoe accepteren we een bron dat zowel zoet als bitter water heeft? Het is niet logisch en het is vanuit het rationele oogpunt zelfs niet intelligent!

Maar het emotionele geloof stelt geen vragen. En, indien nodig, zoekt het filosofische argumenten ter ondersteuning. Het probleem is dat het emotionele geloof geen macht heeft om het kwaad te bestrijden en daarom accepteert het dit als iets normaals in het leven. Zoals velen het zeggen: we ontvangen wat goed is van God; waarom zullen wij ook niet ontvangen wat kwaad is?

Het emotionele geloof heeft betrekking tot het natuurlijke gevoel van zekerheid van de mens. Het hangt van het moment af. Als het gunstig is, dan presenteert het zich sterk. Echter, als de omstandigheden tegenovergesteld zijn dan verdampt het natuurlijke geloof.

Het belangrijkste verschil tussen het rationele en het emotionele geloof is de discipline. Terwijl de ene zich onderwerpt aan de discipline van het Koninkrijk van God, houdt de ander zich – door zijn eigen rebelse karakter – , niet aan de regels. Vanwege dat geeft het emotionele geloof geen toegang tot dezelfde veroveringen als het bovennatuurlijke geloof

We kunnen het emotionele geloof vergelijken met een kameleon, die zich, gebaseerd op de plaats, kan camoufleren met zijn kleur. Het kan ook vergeleken worden met de chayote, dat absorbeert de smaak van vlees, vis of kip gemakkelijk. Maar de bittere afrikaanse aubergine niet. Ongeacht of het wordt gekookt met vlees, vis, kip of garnalen, het zal het altijd zijn bittere smaak behouden. Zo is het emotionele geloof. Het gedraagt zich naar de omstandigheden van het moment, want het is in harmonie met het bedrieglijke hart.’’

Deze boodschap kwam op het moment dat het geloof in mijn binnenste aan het ‘’branden’’ was. En het getuigde in mijn geest. Later werd deze boodschap een deel in het boek “A VOZ DA FÉ” ( DE STEM VAN HET GELOOF), van Bisschop Macedo.

Deze boodschap bracht blijdschap in mijn binnenste. Ik ging door met mijn verantwoordelijkheden en met het opbouwen van iets dat mij later het antwoord gaf dat ik zo wenste.
Blijf dit volgen en jullie zullen zien wat er gebeurde. Het is bijna zover!

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*